Category Archives: Ilaiyaraaja

Raaja, Rahman and a Reply

Original Post

Hulkster, I can tell you that your post is not Sour Grapes. Sour Grapes is when fans of Composer A are miffed at Composer B’s rise and then when Composer C rises to eclipse Composer B, then rejoice in that and take cheap potshots at B. 


Clearly, the clearest proof that IR doesnt care much awards or recognition is when IR fans’ desparate attempts to get him to help in simply getting Chicago S.Orchestra to play his music fails. How can an average human not be interested in a simple chance for publicity? The answer is then he is not average. He is beyond that. If actions speak louder than words, then this action clearly speaks louder than anything we fans can say about he doesnt care for awards. 

I also think you have over-simplified Rahman. He has his own theories I guess which he doesnt talk about but there is so much he experiments with sound. You cannot claim that sound is not music because that is what IR himself says “nai kuraikkarurudhula music irukku, kuzhandhai azharudhula irukku etc”. In that sense, ARR is a cut above the average Indian composer. Both IR and ARR have differentiated themselves from the average Indian film composer because their sound is A-z theirs. Every interlude, every movement is conceived by them. 

I do agree with many that this is not the time to worry why ARR got recognition and IR didnt. 


Also, I dont think ARR cares for awards either. Clearly, he has said and done enough things for us to infer that he is an exceptional talent who is more interested in taking Indian music beyond shores it has traditionally washed its waves with. I do think he sees an oscar and GG as a recognition for Indian film music than for himself. If he lobbies or explains himself to the suited crowd judging him at oscars, surely I believe it is not pursuit of self-glory but the bigger goal of limelight for the music community he represents In other words, I see ARR’s Oscar as an award for IR, an award for MSV, and his talented predecssors, too but particularly MSV and IR, because these are the two giants that defined popular tamil film music. Given ARR’s personality and genuine humility seen on many occasions, I would rather believe he thinks the same. 


Also, a century from now these 3 may be seen as the trinity of popular tamil music – when we think of Carnatic music, which was probably POPULAR MUSIC in the 19th century, we dont think of what their fans at that time thought of each other. We simply accept that Deekshitar, Thyagarajar and Sastri were masters all and move ahead. A similar thing might happen with these 3 and we have to be thankful that we lived in the times of all these 3 great musicians. Maybe our grandchildren may envy us for that.




//Experimenting with sound// – Yes ARR does that a lot and as you said IR also acknowledges that music is sound and vice versa. But we all know that sound is the primitive form while music is its advanced form. We human beings have come a long way experimenting with sounds and have culminated the knowledge gained over thousands of years into ‘music’. If We are going back to experimenting in sounds, it doesnt mean progress, it means degeneration of a system that humans have evolved by all trials & errors. May be ARR is setting the stage for the upcoming generations to evolve the patterns of sound through digitized means, when in future there will be no more natural musical instruments to play and the whole world will be Filled with the digital form in everything. Even then I believe they can’t go beyond the 12 notes which is the very nature of music in this universe. Its just that it doesnt make sense to me when someone is experimenting in ‘sound’ when there is so much to explore and extend the realms of ‘music’. IR had definitely inculcated the ‘sounds’ arising out of synthesisers in many of his compositions but never once he let them overtake the song or the emotion it needed to portray (Listen to the car honks in ‘Poatta Padiyuthu’ it is done in warrant of the situation and it has a musical pattern of its own. The tension of the reckless unemployed youth is portrayed throught the song using various sounds). The purpose of music/sound is what is more important for Raaja, than the extra richness that shadows the emotions in a Rahman song. 


One reason I see in the striking contrast between Raaja’s and Rahman’s perception of music & sound is this – Raaja whose only aim was to compose for ‘Films’ saw music as a form to convey a story, the mood of the characters and their underlying emotions and he evolved his style in that way, while ‘Rahman’ being an Ad film composer and who had never even dreamt of composing for a film, built his style to suit a 30 sec or a 1 min Ad film which needs to be bold, strong and needed to convey the consumer about the product and the necessity for them to buy it, in that given short time and frame of the film. He had to create musical motifs and patterns which needs to be catchy and instantly striking, he resorted to ‘loops’ and ‘sounds’ which are bolder than ‘music’. He extended the same style to films as he would not be able to shrug off a deep understanding of musical creation, which sunk in him during his formative years. Hope I have put it right! that I see Raaja-film-music-audience are all intricately interwoven with a emotional relationship while I see Rahman-film-sound-consumer are connected in a Product-Consumer relationship.  

I can see people in various forums discussing and dissecting Raaja’s musical richness and the underlying emotions/moods it evokes. While most of the peers in ARR fan club are trying to find the layers, soundscape and the aural pleasure it gives. Take for example ‘Amma endrazhaikaatha’ by IR and ‘Kaliayil Thinamum’ by ARR though not comparable on parallel lines for the situations in the movie, both tries to evoke the understanding of a sons need for mother…I just cant relate with the later composition! no feeling of motherhood in the song. Its yet another song for ARR to showcase his brilliance in setting a tune and engulfing it with rich sound-music pattern. OTOH I also agree that there is an entire generation which cries for this song with their pseudo emotions. Ok…there may be a question now how to identify this pseudo and real emotion forming within the heart of human beings. A very simple analogy – If we realise after we had shed our tears that we had cried – its real, if we know beforehand that we are going to cry and weep in full conciousness – its pseudo. Not to deny that world is getting, more and more immune to real emotions and deriving pleasure out of pseudo emotions. Here is where Raaja is still sending out a strong political message with his music that ‘I will compose music only that which will touch your heart’. It wont take a fraction of a second for him to embrace the modern technologies and exploit our senses to the fullest. He is just against it. So we dont know yet whether will Raaja will do it or not (I believe he will not), but so for ARR is the best in what he is doing.


//Every interlude, every movement is conceived by them.// Yes for Raaja – apart from the inspirations from WCM and various folk songs, when he composes every single note is coming from his mind. No for ARR –  I know by talking with many people in the industry and also through various interviews by personalities involved with him, that he picks from various sources readily available and the sources around him.For exaample If he needs a particular mood for rhythm he Asks ‘Shivamani’ to play some rhythms, if he needs a flute bit he will ask ‘Naveen’ to play for a amood and so on with other instrumentalists and singers (Hey singers too sing for him in various styles and they wont know which one will be selected, and would know only after the release of the ACD) all of which will be recorded into his MIDI processer. Then he ‘picks’ and ‘packs’ an almost final version over which the additional programmer will work and complete the job. Yet the composition is not over…He listens, relistens and starts adding layers upon layers until he thinks the song has now become ‘Complicated’ for the masses.If we are trying to get into their minds I would say The moment someone explains a song situation to Raaja the patterns start forming in his mind and he will be clear within few minutes like a google map showing all details with where is NH7 where is NH16 etc., 🙂 Rahmans mind also start forming some patterns but I would say they would be hazy or cloudy which will get clear only after he sits down and gets help of other instrumentalists around him. And after he has found the NH7 and NH16 he will try to find the ball bearings in the wheel of a car moving down in NH7 or the sound of its horn honking 😉 

In this context of their working styles I say Raaja is a genius & complete composer while Rahman is brilliant yet incomplete composer.  


//Both have differentiated from an Average Indian composer// – no qualms here, Although Off late Yuvan is proving better than others in the dept. of BGM & few songs, which makes me have hope on him after Raaja.


//Also, I dont think ARR cares for awards either…Given ARR’s personality and genuine humility seen on many occasions, I would rather believe he thinks the same.// – Rahman cares much for these awards which will push him towards more oppurtunities and more money! Tell me one award function ARR has missed in his lifetime?!! I can quote numerous instances wherein Raaja had sent ‘Yuvan’, ‘Bhava’ or ‘karthick’ to collect his awards. he doesn’t go because he doesn’t care for the awards while because he cares for the people behind the awards he sends someone representing him. ARR had been very clever and had been successful in using the oppurtunities presented, expanding his Horizons which in turn will give him more oppurtunities and more markets. Rather Blunt, but I would definitely say ‘Money’ is the driving force for ARR and he is using his musical and marketing skills to earn more of it. He keeps the demand for himself very high by accepting few offers and then to keep himself always in limelight he feeds the consumers with what they need from time to time. 

Compare with Raaja who doesnt even want to come to limelight, I had a friend of mine who was connected to an event management group. The group wanted to do a show with Raaja in Bangalore…The reply he gave was ‘Do you want me to compose fresh music or sing the same old songs…there is so much rehearsels to be done… atleast a month will be wasted on this. I can use that time to compose some new songs’.The Person who contacted Raaja was surprised by this answer and replied ‘Its Ok, we want to hear more of your new music’ and came back from the studio.I know it took a lot of persuasion by the people behind for the performance in Italy, Chennai & Dubai to happen. The point is he is not into this kind of marketing himself while ARR is perfect in marketing himself and his ‘products’. When it has come down to ‘Market economics’ no body is too egoistic to spoil the market they have. Look at the humbleness of ‘Infosys Narayanamurthy’ or a ‘Bill Gates’ are they any lesser in ‘humbleness’ as perceived by the society?!! all these humbleness, humility has a ulterior motive behind – ‘Making Money’ & ‘Making More Money’. Connect this with ARR’s misunderstanding with Farah khan during ‘OSO’. Every action of his oozes out of this Greed to be in limelight and make money. Every action! Be it brand ambassador for UNO, Be it ‘Pray for me brother’ Be it ‘Playing for Tsunami victims’ – everything lack genuinity behind the actions and I see it all as a ‘Capitalistic System generated Sympathy’ which doesnt come from heart but from ‘Head’. If Raaja ‘feels’ for the ‘Tsunami victims’ he goes to the Chief minister and gives 2 lakhs for the relief fund and walks away, When ‘Rahman’ feels for the ‘Tsunami Victims’ He arranges an orchestra and spends many lakhs in organising them, flying them down to the beach and conducts a musical programme for the people who are desolutes and are devoid of basic needs of food, clothing and shelter. He makes an Advt. of the feelings he has towards them – Straight Capitalistic Attitude. When an oppurtunity presents itself for Raaja to compose a song for eradicating Aids and support its victims, before many Hollywood personalities and Other NGO’s, He composes a crossover song and sends KarthickRaja to perform it on stage! never trying to come into the limelight. When Rahman gets an oppurtunity to perform a song to ‘Eradicate Poverty’ He composes, acts and releases a ‘single’ asking everyone else to ‘Pray for thy brother’ and ‘Pay for the thy Big Brother’.I can go on writing more and more on both of their actions for which there will be reasonings & Brickbats from ‘ARR camp’, Hell I care Because I know ‘Raaja  is getting paid for composing music, which is his passion’ and ‘Rahman is composing music for getting paid’ which is his passion’. Music is means for Rahman to make money, if not music he would have become an ‘Electronics Engineer’ to make the same money. Come what may and if the whole life & world had been against ‘Raaja’ He would have become a composer in Tamil films. 

Disclaimer: There is no disclaimer 🙂 Anyone is welcome to ‘Argue’ here and no reply from anyone will be edited unless it contains ‘Ketta Vaarthais’


ஓம் சிவோஹம் ஓம் சிவோஹம் ருத்ரநாமம் பஜே ஹம்


Get this widget | Track details | eSnips Social DNA

ஹர ஹர ஹர ஹர ஹர ஹர ஹர ஹர மஹாதேவ் 

ஓம் பைரருத்ராய மஹாருத்ராய காலருத்ராய கல்பாந்தருத்ராய 
வீரருத்ராய ருத்ரருத்ராய கோரருத்ராய அகோரருத்ராய 
மார்தாண்டருத்ராய அண்டருத்ராய ப்ரமாண்டருத்ராய 
சண்டருத்ராய பிரசண்டருத்ராய தண்டருத்ராய 
சூரருத்ராய வீரருத்ராய பவருத்ராய பீமருத்ராய 
அதலருத்ராய விதலருத்ராய சுதலருத்ராய மஹாதலருத்ராய 
தசாதலருத்ராய தலாதலருத்ராய பாதாளருத்ராய 
நமோ நமஹ: 

ஓம் சிவோஹம் ஓம் சிவோஹம் ருத்ரநாமம் பஜே ஹம் 
ஓம் சிவோஹம் ஓம் சிவோஹம் ருத்ரநாமம் பஜே ஹம் 
வீரபத்ராய அக்னிநேத்ராய கோரஸௌஹாரஹா 
சகலலோகாய சர்வபூதாய சத்யசாக்ஷாத்கரா 
சம்போ சம்போ ஷங்கரா 
அ…ஓம் சிவோஹம் ஓம் சிவோஹம் ருத்ரநாமம் பஜே ஹம் 
பஜே ஹம் 

ஹர ஹர ஹர ஹர ஹர ஹர ஹர ஹர மஹாதேவ் 

ஓம் நமஸ்வாமாயச ருத்ராய ஜநமஸ்தமரயச ருடாய 
ஜனமஷரிங்காயதபஸ்துபதஜே ஜநமஹுக்ராயச பீமாய 
ஜனமோ ஹக்ரே வதாய சதுரே வதாய 
ஜனமோ ஹந்த்ரே ஸஹமியதெ தனமோ வ்ருக்ஷே 
ப்யோஹரிகேஷே ப்யோநமஸ்தராய நமஸ்ஷம்பவே 
தம யோபவேச்ச நமஷங்கராய தபயஷ்கராய 
தனமஷிவாய தஷிமதவாதச்சா…. 

அண்டப்ரமாண்ட கோட்டி அகிலபரிபாலனா 
பூரணா ஜகத்காரனா சத்யதேவ தேவப்ரியா 
வேத வேதார்த்த சாரா யக்ஞ யக்ஞொமயா 
நிஷ்சலா துஷ்ட நிக்ரஹா சப்தலோக சௌரக்ஷனா 
சோம சூர்ய அக்னி லோச்சனா ஷ்வேதரிஷப வாஹணா 
சூலபாணி புஜங்க பூஷணா திரிபுர நாச நர்த்தனா 
ப்யோமகேஷ மஹாஸேன ஜனகா 
பஞ்சவர்த்த பரஸுஹஸ்த நமஹ: 
ஓம் சிவோஹம் ஓம் சிவோஹம் ருத்ரநாமம் பஜே ஹம் 
பஜே ஹம் 
ஓம் சிவோஹம் ஓம் சிவோஹம் ருத்ரநாமம் பஜே ஹம் 
பஜே ஹம் 

கால த்ரிகால நேத்ர த்ரிநேத்ர சூழ திரிசூல காத்ரம் 
சத்யப்ரபாவ திவ்யப்ரகாஷ மந்த்ர ஸ்வரூப மாத்ரம் 
நிஷ்ப்ரபஞ்சாதி நிஷகலந்கோஹம் நிஜபூர்ன போதஹம்நம் 
நத்யகாத்மஹம் நித்யப்ரமோஹம் ஸ்வப்னகஸோகம்ஹம்நம் 
சட்சித்ப்ரமானம் ஓம் ஓம் 
மூலப்ரமேயம் ஓம் ஓம் 
அயம் ப்ரம்மாஸ்மி ஓம் ஓம் 
அஹம் ப்ரம்மாஸ்மி ஓம் ஓம் 
கன கன கன கன கன கன கன கன 
ஸஹஸ கண்ட சப்தவிஹரதி 
டம டம டம டம டுப டுப டுப டுப 
சிவடபருத நாதவிஹரதி 

ஓம் சிவோஹம் ஓம் சிவோஹம் ருத்ரநாமம் பஜே ஹம் 
பஜே ஹம் 
ஓம் சிவோஹம் ஓம் சிவோஹம் ருத்ரநாமம் பஜே ஹம் 
பஜே ஹம் 
வீரபத்ராய அக்னிநேத்ராய கோரஸௌஹாரஹா 
சகலலோகாய சர்வபூதாய சத்யசாக்ஷாத்கரா 
சம்போ சம்போ ஷங்கரா 
அ…ஓம் சிவோஹம் ஓம் சிவோஹம் ருத்ரநாமம் பஜே ஹம் 
பஜே ஹம்

Scribbles on Akka (அக்காவை பற்றிய கிறுக்கல்கள்)

மிக புதிய வரவு கிடையாது. 2000’ம் ஆண்டே வெளிவந்த இவ்விவரனப்படம் மிக சமிபத்தில் என் கவணத்துக்கு வந்தது மன்றமய்யதின் ஒரு நன்பர் மூலமாக. 12’ம் நூற்றாண்டை சேர்ந்த ஒரு பெண் துறவி-கவி ‘அக்கமகாதேவி’யின் வசனங்களுக்கு (Va-Cha-Nam என்றே உச்சரிக்கவும். தமிழர்கள் தான் ‘Cha’வை தொலைத்து விட்டார்கள் கன்னடர்கள் தக்க வைத்து கொண்டிருப்பதில் மகிழ்ச்சி கொள்வோம்) இசை அமைத்து இருகிறார் என்று. இளையராஜா’வின் ஒர் படைப்பு நம் கவனதுக்கு வராமல் போய்விட்டதே என்ற ஆதங்கமும் அதை கேட்டு விட வேண்டும் என்ற ஆர்வமும் உந்தி தள்ள நீண்ட நெடிய என் தேடுதல் கொண்டு சேர்த்த இடம் ‘தில்லி’. தேடலின் மற்றும் குறுவட்டு என் கைகளில் வந்த சேர்ந்த விவரங்களை தவிர்த்து நாம் ‘அக்கா’ விடமும் ‘இளையராஜா’விடமும் தஞ்சம் அடைவோம்.

‘அக்கா’வின் வசனங்களும், ‘ராஜா’வின் இசையும் ‘மதுஸ்ரீதத்தா’வின் இயக்கமும் என இம்மூன்று படைப்பாளிகளின் ஆக சிறந்த கலை வெளிப்பாடாய் அமைந்துள்ளது இவ்விவரனப்படம். இயக்குனரும் இசைஅமைப்பாளரும் ஒருங்கே தங்கள் நோக்கங்களை தெளிவுபடுத்தி கொண்டால் மட்டுமே இது போன்ற படைப்பு சாத்தியமாகி இருக்க கூடும். மதுஸ்ரீ ராஜாவுக்கு வைத்த சவால் இதுதான் 12’ம் நூற்றாண்டின் எந்த சந்தத்திலும் அடங்காத இவ்வசனங்களை தற்க்கால தலைமுறை புரிந்துகொள்ள ஏதுவாய் ‘POP’ இசை வடிவம் கொடுக்க வேண்டும். விடுவாரா ‘ராஜா’ தன் இசை ராஜாங்கத்தில் அமர வைத்து தலைவாழை விருந்தே வைத்து விட்டார். மதுஸ்ரீ அதற்க்கு முத்தாய்ப்பாய் காட்சிகள் அமைத்து இனிப்பும் வழங்கி விருந்தை முடித்து வைக்கிறார்.

முன்னதாக இதற்க்கு வித்தாக அமைந்த ‘அக்கா’வின் சிறு வரலாற்று குறிப்பு: ‘மீரா’வை போன்றும், ‘ஆண்டாளை’ போன்றும் கடவுள் மேல் காதல் கொண்டு அவனையே துதித்து வாழ்ந்த பெண் துறவி போன்றவள் தான் ‘அக்கா’வும். ஆனால் முதலிருவரும் முறையே கண்னன் மற்றும் பெருமாள் மீது காதல் கொண்டு தங்கள் ஆசைகளை, காதலை, காமத்தை…பாடலாய் வெளிபடுத்துகிறார்கள். ‘அக்கா’ சற்றே மாறுபடுகிறார் அவள் ‘ஈசன்’ மீது காதல் கொள்கிறாள், எனவே அவள் வார்த்தைகளும் சற்று ‘கனமாக’ வந்து விழுகின்றன. சிவன் மீது காதல் கொண்ட பின் ‘ரௌத்திரம்’ தவிர்க்க முடியாது தானே.
அவள் வாழ்ந்த சமூக பின்புலமும் அவளை கோபம்மூட்டுகிற்து. அவள் மீது மோகம் கொண்ட ஒர் மன்னன் அவளை அழைத்து காம வார்த்தைகள் பேசி கவர நினைக்கிறான். அவள் அசையாத பொழுது, அடையும் நோக்கத்தில் துனிந்து புடவையை இழுத்து அவித்து மன்றாடுகிறான். நிர்வானமான அக்கா கர்ஜிக்கிறார் ‘இந்த உடல் தானே நீ விரும்புவது, இதை சிவனுக்கு அர்ப்பனித்து விட்டேன், என்ன செய்ய முடியும் உன்னால்?’ என கேள்வி எழுப்பி நிர்வான கோலத்திலேயே கடந்து செல்கிறாள். அதன் பின் அதே கோலத்தோடு ‘ஈசன்’ புகழ் பாடி சித்தர்கள் போல் அலைந்து திரிகிறாள். துகிலுரிய படும் பொழுது அவள் மேனி முழுதும் மயிர் முளைத்து ஈசன் தன் கருனையால் அவளை காத்தான் என ஒரு தொன்மம் உண்டு. ஆனால் சில வசனங்களில், அவள் செவிட்டில் அறைவது போல் தன் நிர்வான நிலையை பற்றி பேசுவதில் இருந்து அது வெறும் தொன்மம் மட்டுமே என்ற முடிவுக்கு நாம் வர முடியும்.

இக்குறும்படம் அக்கமகாதேவியின் ஆலயத்தை சுற்றியும், அதன் வரலாறு பற்றியும், அவரின் பக்தர்கள், இலக்கியவாதிகள், படைப்பாளிகள் என பலரது கருத்தை பதிவு செய்கிறது. அவர்களின் வாழ்வில் ‘அக்கா’வின் பங்கு என்ன எனவும் தற்க்கால பென்னியவாதிகள் அவளின் துனிவை எப்படி முன்னெடுத்து செல்ல வேண்டும் எனவும் பல கேள்விகள் எழுப்பி பதில் தேட சொல்கிறது. இடை இடையே பாடலாய் மறுஅவதாரம் தரித்திருக்கும் அவள் வசனங்களும் நாம் வாழும் அர்த்தமற்ற வாழ்வை அசைத்து பார்கிறது.

ஆறு வசனங்கள் ஆறு விதமான உனர்வுகளை உள்ளடக்கி வெவ்வேறு பானியில் இசைக்க பட்டுள்ளது. நான் மொழி பெயர்ப்பில் தேர்ந்தவன் அல்ல ஆயினும் ‘கன்னடம்’ எனக்கு சொல்ப்ப சொல்ப்ப கொத்தான மொழியாகியமையாலும், ஆங்கில துனை எழுத்துக்கள் விவரன படத்தில் இடம் பெற்றதாலும் முயர்ச்சித்து பார்த்தேன். வசனங்களாய் இருந்திருந்தால் பிரச்சனை இருந்திருக்காது. ராஜா அதற்க்கு இசை வடிவம் வேறு கொடுத்து விட்டார். அந்த சந்தததிலும் அதற்க்கான பன் மீதும் தமிழை அமர வைப்பதற்க்குள் சற்று ஓய்ந்துத்தான் போனேன். சில இடங்களில் கன்னட வார்தைகளை அப்படியே உபயோகித்துள்ளேன் ஆதி தமிழ் வார்ததைகள் என்பதால்! இது இரண்டாம் வரைவு மீண்டும் வரையும் பொழுது மெறுகேறலாம் அது வரை….

வசனம் – கைசிறி அகண்டவா…
பாடகர்கள் – மும்பை ஜெயஸ்ரீ, நெப்பொலியன் (அருன்மொழி)
காட்சியமைப்பு: பெண்களின் அன்றாட வாழ்வை விளக்கி செல்கிறது. இரயில் நிலையத்தில் காலை துவங்கி அலுவலகம் செல்லும் ஒரு பெண் மாலை வரை சந்திக்கும் அத்தனை விஷயங்களும் காட்சிப்படுத்த்பட்டுள்ளது. பல்வேறு உழைக்கும் பெண்களையும் காட்சி படுத்துகிறது. நுற்றாண்டுகளை தாண்டி அக்காவின் வசனங்களுக்கான தேவை முடிந்து விடவில்லை பெண்களை வெறும் காம இட்சைக்கான ஒரு பொருளாய் பார்க்கும் ஆன்களுக்கு அதிர்ச்சி தரும் இப்பாடல் மற்றும் காட்சிகள்.
நடிப்பு: சீமா பிஸ்வாஸ்

கைகளின் பொருளதையே களவு செய்வாய்
உடலின் பெருமைதனை களவு செய்வாயொ
பெண் உடல் போர்த்த உடையை
தரித்த நகையையெல்லாம் மொத்தம் களவு செய்வாய்
அவ்வுருவம் போர்த்த இந்நிர்வான நிலையை
மொத்தம் களவு செய்வாயோ
நல்லமல்லிநாயக தேவனே
ஒளி கொண்டு போர்த்திய மேனி வெட்கமின்றி இங்கு உளதே
பெண்னை தொடுவீரோ பெண்னை தொடுவீரோ ஒஹோ முட்டாள்களே…

வசனம் – இந்திர நீலதா…
பாடகர்கள் – மும்பை ஜெயஸ்ரீ
காட்சியமைப்பு: கோவிலில் துவங்கி, காதல் கொண்ட ஒரு பெண்னின் பல முகபாவங்களையும், உனர்வுகளையும் செதுக்கி செல்கிறது அவிஜித் முகுலின் ‘கமெரா’ . சமூக விதிகளை தகர்த்த விட்ட பின் பெண்களின் காதல் உடைந்த அனை போன்றது. அந்த காட்டாற்றின் முன் எவர் தான் நிற்க்க முடியும்? ராஜா அமைத்திருக்கும் இசை சிவன் மீதுள்ள் காதல் என்பதால் உடுக்கை கொண்டு தாள கதிகேற்ப்ப வெறி கொண்டு காதல் செய்ய சொல்கிறது.
நடிப்பு: சீமா பிஸ்வாஸ்

அழகு நீலமலை மீது ஏறி கொண்டு
சந்திரக்கற்க்கள் கொண்ட செருப்பை அனிந்து கொண்டு
கொம்பை ஊதி நிற்க்கும் அரனே
என் கூம்பான மார்மேலே
உனை என்றப்பிகொள்வேன்ய்யா
அங்க வெட்க்கதோடு மனப்பெருமை விலக்கி
உனை என்று நானும் சேர்வனோ
நல்லமல்லி நாயகா…நல்லமல்லி நாயகா….

03-Onthalla Iradalla
வசனம் – ஒந்தல்ல இரடல்ல…
பாடகர்கள் – மும்பை ஜெயஸ்ரீ, நெப்பொலியன் (அருன்மொழி)
காட்சியமைப்பு: கலை வடிவத்தின் உச்சமாய் இப்பாடலும் காட்சியமைப்பும் எனக்கு படுகிறது. தேவாலயத்தில் கன்னியாஸ்த்ரியாய் சபதம் ஏற்க்கும் ஒரு பெண்னைசுற்றி சுழலுகிறது காட்சி. அருட்தந்தை பைபிளின் வாசகங்களை படித்து, ஏசுவே சத்தியமும் ஜீவனும் என கூறி, அவருக்காக என் வாழ்வும், உடலும், ஜீவனும் என சத்திய வாக்கு கோருகிறார் அப்பெண்னிடம். அவள் அதை ஏற்று கொள்ள துவங்குகிறது ராஜாவின் விளையாட்டு….ஈசனும் ஏசுவும் வேறல்ல! ஈசனை துதித்த ஒரு பாடலை ஏசுவை துதிப்பதுபோல் தேவாலய இசை கோர்வைக்குள் கொண்டு சேர்க்கிறார். ‘கிதாரும்-குழலும், பியனொவும்-மிருதங்கமும், மனியோசையும் என தன் பிறவிகளை தீர்த்து தொலைக்கிறார் ராஜா. முடிவாய் நம் வாழ்வை நீட்டித்து செல்கிறார்…இது இக்கோர்வையின் ஆக சிறந்த பாடல் என்பதில் ஐய்யம் இல்லை எனக்கு. ‘இந்து நீ கருனீசு சென்னமல்லிகார்ஜுனா’ என்ற வரிகள் என்னை போன்ற நாத்திகர்களுக்கே கண்னிர் வரவழைகிறது என்றால் ராஜாவின் இசை ஆத்திகர்களை என்ன செய்யும்?
நடிப்பு: சீமா பிஸ்வாஸ்

ஒன்றல்ல இரண்டல்ல
மூன்றல்ல நான்கல்ல
என்பத்தி நாலு லட்ச யோனியிருந்து
வந்தேன் வந்தேன்..
பாராத புவிகளில் உழன்று உழன்று சுகம் சுகமன்றி….
எத்தனை ஜென்மங்களோ நான் ஏதாய் வாழ்ந்தேனோ
இன்று நீ கருனை செய் நல்லமல்லிநாயகா….

வசனம் – காமனத்தலய கொரிது
பாடகர்கள் – மும்பை ஜெயஸ்ரீ
காட்சியமைப்பு: விசேஷமாக ஒன்றுமில்லை மிக சாதாரன காட்சிகளும் பாடலும். இப்பாடலை நாயகி மிகை அலங்காரத்துடன் ஒரு புத்தகத்தில் இருந்து படிப்பதை போல் அமைத்து உள்ளார்கள். ராஜாவின் கிதார் மற்றும் இசை கோர்வை ரசிக்க வைக்கும் என்பதில் வியப்பில்லை.
நடிப்பு: சீமா பிஸ்வாஸ்

காமனின் தலையை கொரிது
காலனின் கண்னை கழிது
சோமசூரிய இருவரை இடித்து
மாவாக்கி தின்றவன் நீயே
வாணவன்விட வல்லவன் யாரு வேறே
நீ மதுகொண்ட மலரானாய்
நான் மதுவுண்ட வண்டானேன்
யமனும் நீயடா காற்றில் எறி செல்வாய்
ஸ்ரீகிரி நல்லமல்லி நாயகா

வசனம் – எனகேக்கய்யா
பாடகர்கள் – மும்பை ஜெயஸ்ரீ, குழுவினர்
காட்சியமைப்பு: காற்றின் வெளிகளில் அலைந்து திரியும் ‘அக்கா’வின் உடல்மொழி வசனமொழி மொத்தமும் அடக்கிய ஓர் பாடல். தனியான ஒடைகளினூடே, காடுகளின் ஊடே அலையும் அக்காவை தொடர்கிறது கமெரா. அனைத்து இச்சைகளும் துறந்து, ஆடை கலைந்து கைகளில் தண்டம் தரித்து நடந்து செல்லும் அக்காவை நோக்கி நின்று தவிக்கிறது நம் மனம். இந்த சித்த நிலை அடைய தூண்டுகிறது காட்சிகள். ராஜா இசையில் பின்னனி தாளமாய் அமைத்திருக்கும் சித்த மொழி தமிழருக்கே பிடிப்படும். உலகின் அத்தனை இசை வடிவங்களையும் கோர்க்கும் அவன் சூட்சுமம் புரியாதோர்க்கு இது வெறும் பாடலாய் மட்டுமே தெரியும். அதை உலகுக்கும் உரத்து சொல்ல தவிக்கும் ராஜாவின் மனம் நாம் மட்டுமே அறிவோம். சரியான பாடல் சரியான இசை. இதை மீறி எந்த கொம்பனும் இந்த வசனதுக்கு இசை வடிவம் கொடுக்க முடியாது. பாடல் துவங்கும் முன் வரும் இசை ‘சந்தனு மொய்த்ரா’ அமைத்தது. அவர் ராஜாவின் ரசிகர் என்று அறிவோம் ஆனால் அவரால் ராஜாவின் அலைவரிசைக்கு ஈடு கொடுக்க முடியாமல் தவிக்கிறார். வெறும் ‘filling’ மட்டுமே செய்கிறார் காட்சிகளுக்கு.
நடிப்பு: சாபித்ரி ஹெய்ஸ்னாம்

எனக்கேன்ய்யா எனக்கேன்ய்யா
சாகும் பிரபஞ்சத்தின் பொம்மையோ
மாயையின் மலபாண்டம்…
மலபாண்டம் எனக்கேன்ய்யா
ஆசைகளின் உயர் நிலையில்
நீர் பொங்க உடைந்திடுமே
ஒழுகிடும் இவ்வில்லம் எனக்கேன்ய்யா
விரலின் கசக்குதலில் அழுகும் பழமிதுவே
எனக்கேன்ய்யா எனக்கேன்ய்யா….

வசனம் – வெட்டது மேலே மனைய மாடி
பாடகர்கள் – மும்பை ஜெயஸ்ரீ
காட்சியமைப்பு: சிறு பெண் குழந்தைகள் வசனங்கள் உதிர்க்க கடலோரத்தில் துவங்கும் காட்சி, மறைந்து இவ்விவரனபடத்தில் பங்கு கொண்டோரின் பெயர் தாங்கி தலைப்பு நோக்கி நகர்கிறது. இருண்ட திரையில் மிதக்கும் பெயர்களினூடே அக்காவின் வசனங்களும் ராஜாவின் இசையும் ‘அச்சம் தவிர்’ என கூறி செல்கிறது. நிறைவான மனதோடு நாமும் வாழ்வு நொக்கி புது புரிதலோடு திரும்புகிறோம்…

அழுகல் இல்லாதாய்
இடம் இல்லாதாய்
உருவம் இல்லாதாய்
பிறவி இல்லாதாய்
பயம் இல்லாதாய்
அம்மா அதே என் காதலம்மா

மலைகளின் மேலே மனையை அமைத்து
மிருகத்தை அஞ்சுவதேன்னைய்யா
சமுத்தரத்தின் கரைகளில் மனையை அமைத்து
அலைகளை கண்டு அஞ்சுவதேன்னைய்யா
சந்தை நடுவினில் மனையை அமைத்து
சப்தங்கள் கேட்டு அஞ்சுவதேன்னைய்யா
இந்த உலகில் பிறந்த பிறகு….
பல நிலைகளும் வந்திடும்
மனதிலே கோபம் வந்து ஆள்வதேன்
அமைதி கொள்ளவே வேண்டும்
நல்லமல்லி நாயகா….

இந்த தொகுப்பை கேட்ட பின்பு ‘திருவாசகத்திற்க்கு’ இசை அமைக்க எங்கிருந்து உந்துதல் வந்தது என புரிந்து கொள்ள முடிகிறது. சரியாய் 6 பாடல்கள் இரண்டிலும். சற்றெரகுறைய அதே கருத்தை முன் வைக்கும் பாடல்கள். முக்கியமாய் அவை தொகுப்பில் இடம் பெறும் வரிசை. கடைசி பாடல் ‘அச்சம்’ பற்றி பேசுகிறது. அதற்க்கு முந்திய பாடலல் ‘பற்றற’ வாழ்வை பேசுகிறது. இப்படியாக இரண்டு தொகுப்பிலும் ஒற்றுமைகள் பலவுண்டு. ஆயினும் ராஜா இரண்டிர்க்கும் வெவ்வெறு இசை வடிவம் கொடுத்து நம்மை ஆட்கொள்கிறார்.

DVD/VCD கிடைக்கும் இடம்:
Magic Lantern Foundation
J 1881 Basement, Chittaranjan Park, New Delhi 110019
Ph: +91 11 41605239, 26273244
Email: / /

நீ அவதரித்த இன்னன்ணாளில்! – JUNE 2, 2008

மனித இசைப்பனி தொகுப்பின் மொத்த வடிவே
புனித இறை அனிவகுப்பின் மெத்த முடிவே
உமக்கும் எமக்கும் ஓர் ஓற்றுமை!
இருவருக்கும் கடவுள் நாமம் அய்ந்தெழுத்து
உனக்கு ‘நமசிவாய’
எமக்கு ‘இளையராஜா’
பெத்தலகெம்மின் மேய்ப்பன் நீ
மயங்கிய மந்தைகள் யாம்
கோவர்தன கிரிதரன் நீ
கோகுலத்தின் குடிகள் யாம்
ஹாம்லினின் மந்திரன் நீ
கட்டுண்ட குழந்தைகள் யாம்
நீ வாசித்த மூங்கில்கள் ‘குழல்’களாயின
நீ மீட்டிய தந்திகள் ‘யாழ்’களாயின
நீ பயின்ற தோல்கள் ‘முழவு’களாயின
சிதறி கிடந்த நாகரீகங்களின் இசையை
விரிந்து கிடந்து பாலைகளின் வாழ்வை
இசை நீ
இசையின் ஒறறை திசை நீ
இசை நீ
எங்கள் உயிரின் விசை நீ
இசை நீ
இசையின் தனி வகை நீ
இசை நீ
வழங்குவதில் பெருந்தகை நீ
இசை நீ
என்றும் நில்லாமல் இசை நீ
இசை நீ
இவ்வேண்டுதலுக்கிசை நீ
இசை நீ
கேளா இசையதோர்க்கும் இசை நீ

இசைக்காய் – இருப்பது தவம் நீ
கிடைப்பது வரம் எமக்கு
இசைக்காய் – வேள்வியின் விறகு நீ
கிடைப்பது சிறகு எமக்கு

எங்கும் இசையாய் நீக்கமற நிறைந்தவனே
என்ன செய்தோம் உனக்கு?
எங்கள் வாழ்வை வண்ணமுற வரைந்தவனே
என்ன செய்வோம் உனக்கு?

யாசகர் யாம்!
நின் இசை என்றும் ஒலித்திருக்க,
நின் வளம் என்றும் கொழித்திருக்க,
நீ அவதரித்த இன்னன்ணாளில்!

இசை கடவுளுக்கு ஓர் பிறந்த நாள் வாழ்த்து – June 2nd, 2005.

குழந்தைகள் நாங்கள் தாலாட்டினாய்
விடலைகள் நாங்கள் காதல் சீராட்டினாய்
வெட்டிகள் நாங்கள் மெருகேற்றினாய்
வெற்றியில் எங்களை பாராட்டினாய்

பிணம் நாங்கள் உயிரூட்டினாய்
கணம் தோறும் உயிர்ப்பூட்டினாய்
அழுகையில் எங்களை தேற்றினாய்
விழுகையில் எங்களை ஏற்றினாய்

மூடர்கள் நாங்கள் முழுமை பெற்றோம்
சீடர்கள் நாங்கள் உனையே கற்றோம்

அவதாரமே எங்கள் உயிர் ஆதாரமே
உனை கேட்டால் செவிக்கில்லை சேதாரமே

சாரலாய் எங்கள் இதயம் நனைத்திடுவாய்
சரலமாய் எங்கள் தாகம் தீர்த்திடுவாய்

மார்கழி மாத விடியல் நீ
மாந்தர்கெல்லாம் இசை படையல் நீ

மாயன் நீ – நோய்க்கு மருந்தாவாய்
தூயன் நீ – செவிக்கு விருந்தாவாய்

தென்றல் நீ புயல் நீ
கடல் நீ அலை நீ
மலை நீ மரம் நீ
வான் நீ மன் நீ
எங்கள் மன்னன் நீ

காதல் நீ காமம் நீ
பாசம் நீ பரவசம் நீ
மணம் நீ குணம் நீ
தணம் நீ சினம் நீ
அகம் நீ புறம் நீ
எல்லாம் நீ
எங்கள் இசைஞானி

காற்றுள்ள காலம் வரைக்கும்
போற்றுவோம் நின் இசையை
காற்றில்லா வெளி வரைக்கும்
ஏற்றுவோம் உன் புகழை

இசையே எங்கள் இறையே
வாழிய நீ பல்லாண்டு



Though I had known always such a film existed, the second Film of Manirathnam… This had been evading for so long that when i got hold of it I was overwhelmed.

The movie is a strong condemnation over the evolution of communist movements all over the World which have declined merely into trade unions and power struggle/capture organizations. The whole movie is made well over this theme. The unemployment, the economic depravedness, the struggle to overcome it everything culminating into a struggle- within the own clan is dealt well. In a world which thrives with selfishness there can be no true communist is what the movie is about.
Technically not a great one, for which the later manirathnam came to be championed for, the movie had the raw ‘Malayali’ Style of making. Had we not known this movie as MR’s it could be passed on as any other Mainstream Malayalam movie.
The movie has all the ingredients of a commercial cinema (love, sentiment, duet) yet a powerful one, for the theme it had dealt with, that too in the very own state where the degeneration of Communism in the name of Trade unions is prevailing.
Talking about the music of Raaja, As always he had supported the movie with his powerful theme music and two songs. The first song ‘ deepame’ being a fun filled choral kinda song and the other one ‘theeram thedi olam paadi’ a recyle of ‘Roja ondru’ from komberi Mookan are both pleasent to lsiten to.

But the Climax BGM and End Title Credits (Which is also the Title Music) is where Raaja Excels and is on par… or more than any other great film composers like John Williams, ennio morricone Etc.,
the plot is somewhat like this:
The life of People living along a seashore village,who are left with no job being denied access for fishing… after a wall was erected along the shore for building the port of cochin form the main element of the movie. As their livelihood is at stake, after a lot of struggle and forming a union they get the relief in the way of few people getting into some jobs into Fort Cochin… incidentally, the struggle will be not against the Govt. but against the trade unions which deny that others should not be given a job and all overtime should be given only to themselves.
Slowly the same union grows into a larger union and does the same to other unemployed youths of same village. A factory to be built which could give jobs to more youths will not be allowed by the Trade Unions and its leaders. They strike against the Factory builder and closes down all activities. In the struggle which ensues The unemployed youths who wants the factory to be built, for they can get jobs Takes a head-on with the trade unionists. Watch this Beautiful piece of Climax and the End title Score and Let me know whether any other composer could have done justice to this scene???


I never knew such a movie existed before i got hold of it. I was not expecting anthing great about the movie and thought it will be a run-of-the mill movie. But The name Raaja as the composer made me buy it. Astonishingly the movie had a very good plot and the handling of screenplay was also good.
Music is divine in this movie. Especially the theme music and the song ‘Alliyilam poo’ which has shades of ‘thazhampoove vaasam veesu’ is sweet lullaby sung by krishnachander. You will fall in love with this song the instant you listen to it. And there is another song ‘ruthubethakalpana’ rendered well by Yesudas accompanied by kalyani menon. This song is a lovely duet.
But the major asset for this movie will be its BGM where we can know Raaja has really loved each and every frame of this movie.
there is one particular scene which i loved the most.

Nedumudi venu in search of his estranged life happens to end up at the home of Madhavi who has taken up prostitution due to her financial problems after the sudden demise of her husband (mamooty – a short and sweet appearance). Venu after coming to her home takes a liking towards Madhavi’s child (Shalini) and finds meaning in his life through her. Madhavi who was unable to give him company after taking the payment the earlier day, would want to satisfy him the next day, While Venu Doesnt have such an agenda today! Every single minute detail of expression is captured well by Raaja in this more than 5 minute scene where no dialogues will be uttered until the child in the other room starts crying. the music trasfers from Jazzy to Classical to folkish detailing everything running in both of their minds. Mindblowing scene which can never be captured in mere words. thanks Raaja  🙂

You can watch this scene here  though the VDO quality is low you can enjoy the music.


I often wonder when am i going to end my search for this man’s music and get settled one day, saying ‘ya now I know the complete works of this man, now lemme go ahead and dive deep into this known ocean’.
But unfortunately for me every other day is a discovery about his music. it has become a never ending abyss. and leaves me in awe asking ‘how much more is left in there’

So wat’s all this about???
I recently bought some Malayalam, kannada, telugu CD’s, VCD’s and DVD’s, composed by Raaja, thanks to moserbaer and other companies which has slashed the price and are also coming out with unknown titles….

come join me in the journey of ‘Rediscovering Raaja’