Category Archives: 1

ராஜசிந்தனைகள்

அவ்வபொழுது எழும் ராஜா மீதான் விமர்சனங்களுக்கு பதிலாக ட்ராஃப்ட் எழுதி வைப்பது ஒரு பழக்கம். பின்னால் முழுமை செய்வோம் என்று அந்த நாள்தான் வருவதேயில்லை. எனவே ட்ராஃப்ட்டுகளே இனி பதிவாய்!

எனக்கு தெரிந்து ராஜாவின் இசை இரசிகர்கள், நான் உட்பட ராஜாவின் ஆளுமை மீது வெறி கொண்டவர்கள் அல்ல. அந்த ஆளுமையை அப்படியே ஏற்று கொள்கிறோம் நிறை குறைகளோடு. நமது கவணம் அவரது இசை மீது குவிய வேண்டுமே தவிர தேவையில்லாமல் மற்ற விஷயஙகளில் அல்ல. அப்படி சில விமர்சன்ங்கள் எழும் பொழுது தவிர்க்க இயலாமல் defend செய்ய வேண்டி உள்ளது.ஏதேனும் சமயத்தில் அவர் நடந்து கொண்ட விதத்தை வைத்து அதை குறையாய் எடுத்து யாரேனும் வைக்கும் பொழுது அதை ஒத்த மற்றொறு சமயத்தில் வேறு விதமாய்/ உயர் மனித பன்போடு அவர் நடந்து கொண்டதை சுட்டி காட்ட வேண்டி உள்ளது. A Man of extreme Eccentricities என்றே அவரை புரிந்து கொள்ள வேண்டும். இது புரிந்து கொண்ட பின் நமக்கு எந்த பிரச்சனையும் இல்லை. எவராவது அவரை பற்றி குறை சொல்லும் பொழுது நாம் சிரித்து கடந்து வந்து விடலாம். இதன் மூலம் நாம் அடைவது என்ன்வென்றால், தீராது அவர் அளிக்கும் இசை இன்பத்தை அள்ளி பருக முடியும். காழ்ப்பு மட்டுமே நம் மனதில் நிறைந்து இருந்தால், சாரு போல் இரட்டை வேடம் தான் போட வேண்டும். உப்பு சப்பு இல்லாத விஷ‌யத்தை வைத்து அவருக்கு ‘மிகவும்’ பிடித்த ராஜாவின் இசையை ‘மிகவும்’ சிரமபட்டு ரசிக்க முடியாமல், அதற்க்கு 99% பேர்களுக்கு விளக்கம் வேறு அளித்து கொண்டு…ரொம்ப அவஸ்த்தையாக இருக்கும் அவருக்கு ‘ராஸலீலா’வில் வந்த பைல்ஸ் அவதி போல்.

…மேலும்,
திருவாசகம் என்பது ஒரு உள்ளார்ந்த அனுபவம் சார்ந்த படைப்பு. சிவன் மீது உள்ள வெறித்தனமான பக்தி…காதல்! மற்றும் தன்னிலை மறுத்து அவனே தஞ்சம் என்னும் என்னம் தோற்றுவிக்கும் ஒரு பிரபஞ்ச பிதற்றல்/கதறல். இந்த கதறலை, அதில் உள்ள பாவத்தை ‘ராஜாவை’ தவிர்த்து வேறு யாரெனும் தொழில்முறை பாடகர்கள் பாடியிருந்தால், தங்கள் அதி மேதாவித்தனம், உத்தி மற்றும் கமகங்கள் மூலமாக சாகடித்து இருப்பார்கள்.
எனக்கு நன்றாக நினைவுள்ளது ‘பொல்லா வினையேன்’ பாடலை முதல் முறையாக Fர். ஜெகத் கஸ்பர் அவர்களின் ஸ்டுடியோவில் வைத்து கேட்டு விட்டு, குழுமியிருந்த ரசிகர்கள் முன் எழுந்து நான் சொன்னது “நான் ஒரு நாத்திகன், ஆனால் ஆன்மீக அனுபவம் / உச்சநிலை, என்பது என்னவென்று இன்று புரிந்து கொண்டேன்”. அது மட்டுமே அந்த இசையாக்கத்தின் மய்ய நோக்கம் என்று இன்று வரை நினைக்கிறேன். சிவனை புரியாதவர்களுக்கு புரிய வைக்கும் அல்லது அறிமுகப்படுத்தும் ஒரு முயற்சி. அவர்கள் என் போன்ற கடவுள் மறுப்பாளராய் இருக்கலாம் அல்லது திருவாசகத்தை அதன் மொழியால் அறிந்து கொள்ள முடியாதவர்களாய் இருக்கலாம்.
ஒரு ஜேசுதாஸோ, பாலசுப்பிரமனியோ பாடியிருந்தால்:
“புல்லாகிப் பூடாய்ப் புழுவாய் மரமாகிப்
பல் விருகமாகிப் பறவையாய்ப் பாம்பாகிக்
கல்லாய் மனிதராய்ப் பேயாய்க் கணங்களாய்
வல் அசுரராகி முனிவராய்த் தேவராய்ச்”

என்று உச்சஸ்தாயியை அடைந்து விட்டு அடுத்த வரியில்

“செல்லா நின்ற இத் தாவர சங்கமத்துள்
எல்லாப் பிறப்பும் பிறந்திலைத்தேன்”

என சடுதியில் கிழிறங்கும் ஸ்வரங்களை ‘பாவத்தோடு’ அடைய சிறிது சிரமபட்டிருப்பார்கள். சங்கீத விதிகளுக்கு உட்பட்டும், விலகியும் தங்கள் அதி புத்திசாலிதனத்தினால் அங்கு ஒரு ராக ஆலாபனை நிகழ்த்தி காட்டி இருப்பார்கள். ராஜாவின் குரலில் வெளிப்படும் அந்த சரனடைதலும், அழுகையும் அவர்களால் தொட்டு இருக்க முடியாது.
அடுத்து வரும் வரிகளில்
“உய்ய என் உள்ளத்துள் ஓங்காரமாய் நின்ற மெய்யே…”
என்பதில் உள்ள ஓங்காரத்தை ஏன் ‘ஓம் சிவோஹம்’மில் உள்ளது போல் உச்சத்தில் ஒலிக்காமல் கீழுக்கும் மேலுக்கும் இடையில் இருத்தி பனிவோடு பாட வேண்டும் என்பதை அவர்களுக்கு சொல்லி புரிய வைப்பதற்க்கு கூட ராஜாவால் முடியாது. மாணிக்கவாசகரிலும்/சிவனிலும் அவர் கண்டதை அவர் எப்படி மற்றவர்களுக்கு புரிய வைத்து பாட வைப்பது? அதற்க்கு அவர் பாடித்தான் காட்ட வேண்டும். அதைத்தான் செய்து இருக்கிறார், ஒட்டு மொத்த உலகம் முன்னாலும்.
இனி யாராவது அவரை நகல் செய்து பாடி கொள்ளட்டும்.
அப்படி பாடினாலும், ராஜாவின் குரலில் “கறந்த பால் கன்னலோடு நெய்கலந்தாற் போல” என்ற வரிகளில் மிளிரும் அந்த கருனையும் அன்பும் எவருக்கேனும் வாய்க்க பெற்றால் அவர்கள் பாக்கியவான்கள்!

இதே போன்ற ஒரு சப்பை காரணத்தை ஷாஜியும் முன் வைக்கிறார். பழசிராஜாவின் அக சிறந்த பாடலாய் ‘அம்பும் கொம்பும்’மய் படைத்து விட்டு அதில் சுமாரான பாடகியான ‘மஞ்சரி’யை பாட வைத்து கெடுத்து விட்டார் ராஜா என்று. அது ஒரு பழங்குடியினர் பாடும் பாடல் என்பதும், அந்த பாட்டில் தேர்ந்த மற்றும் ஸ்ருதி சுத்தமான குரல்வளம் தேவை இல்லை என்பதும் சாதாரன ரசிகர்கள் நமக்கே புரிகிறது. பெரும் இசை விமர்சகர் இவர்… ஹும்ம்ம். பாவம் ராஜா, அதே படத்தில் ‘குன்னத்து கொன்னக்யம்’ பாடலை சித்ராவை பாட வைத்த அவருக்கு இந்த பாட்டையும் சித்ராவை பாட வைக்க வேண்டும் என்று தோன்றவில்லை அல்லது அதை சொல்லுவதற்க்கு கூட சாரு/ஷாஜி போன்ற அறிவுஜீவிகள் அவர் அருகில் இல்லை! என்ன செய்வார்?

நெம்ப கஸ்டம்ன்ணேன்!

Advertisements

சாரு மூஞ்சில சேறு!

ராஜா, ரஹ்மான், இருவருக்கும் பத்மபூஷன் விருது கிடைத்து இருப்பதால் வடக்கின் அங்கிகாரம் பாராட்டு ராஜாவுக்கும் உண்டு என நிருபிக்கபட்டுவிட்டது.
இனியாவது எழுதுவதை அந்த அசிங்கம் (உபயம்:ராஜப்ரியன்) நிறுத்துமா என பார்ப்போம். ஆணால் இந்த சந்தில் ஒரு புது காமடி பிட்டை போட்டு விட்டார் சேறு சே… சாரு.
chERu

அதில் கொண்டு போய் நாட்டுப்புற இசையைக் கலந்தால் காப்பியில் சாராயத்தைக் கலந்தது போலத்தான் இருக்கும்.

ஒசியில் குடிக்கும் இவருக்கு எப்படி தெரியும் coffee liqueur என்னும் ஒரு வகையினம் இருப்பது? அல்லது இவர் சுற்றி திரியும் யுரோப்பில் இதை யாரும் அவருக்கு அறிமுகப்படுத்த வில்லை போலும்.பாவம் பொழச்சு போகட்டும் பழச்’சாறு’.

பாப் மார்லியைச் சொன்னது போல் ஆந்திரப் பிரதேசத்தின் புரட்சிப் பாடகன் கத்தாரையும் மாத்ருபூமி என்ற மலையாள இதழுக்கு அளித்த பேட்டியில் இளையராஜா குப்பை என்று சொல்லியிருக்கிறார்.

இவ்வளவு நாள் அவுட்லுக் என சொல்லி வந்தார், இப்பொழுது அந்த பேட்டி வெளியானது ‘மாத்ருபூமி’ என கூறி, அவர் மிகவும் பிரபலமான மலையாள கரையோரம் ஒதுங்கி விட்டார் போலும். சும்மா விட மாட்டோம்டி, மவனே அந்த பத்திரிக்கை செய்தி உள்ள லிங்க அல்லது ஸ்கேன் இமேஜ் இனையத்துல பதிவேற்றம் பன்னு, இல்லை மூடிட்டு இரு. கத்தார் கிட்ட போய் சொல்லுமாம் அவரும் இந்த முஞ்ச பார்த்து நம்பிட்டு, துப்பாக்கியோட வந்துடுவாராம். உன்னையத்தான் ரொம்ப நாள பார்க்கனும்ன்னு காத்துகிட்டு இருகாங்க ‘நக்ஸல்பாரிகள்’ போ போய் பார்த்து சொல்லிட்டு… அப்படியே போய் சேரு.

ராஜா-ஷாஜி-சாரு

சந்தனாரின் ப்ளோகில் பின்னுட்டம் இட்டது. பின்னொரு நாள் தனி பதிவாய் அக்கும் என்னத்தில் உள்ளேண்.

ஆணந்தின் அந்த காழ்ப்பு நிறைந்த கட்டுரை பற்றி. எந்த வித தரவுகளும் இல்லாமல், மனம் போன போக்கில் ஒரு கட்டுரையை எழுதி விட்டு, பின் அந்த கட்டுரையையே இந்த எச்சில் குடிக்கு அலையும் மனிதரகள் ஆதாரமாக காட்டி, ராஜா பாப் மார்லே, டைலன், கத்தர் (வரதராஜன் பெயரை மிக தெளிவாக தவிர்த்து விட்டு) போன்றோரை குப்பை என்று சொன்னார் என மீண்டும் மீண்டும் கூறி வருகிறார்கள். ஒரு பொய்யை இப்படி சொல்வதன் மூலம் மெய் ஆக்கி விடலாம் என்பது இவர்களின் கனிப்பு. மெய் அப்படி ஒன்னும் அழிந்து விடாது, ஏதேனும் ரூபத்தில் அது தன்னை புலப்படுத்தும். ஆணந்தின் அந்த கட்டுரை இதோ http://www.outlookindia.com/article.aspx?228024

‘அன்புள்ளம்’ கொண்ட ஷாஜி இந்த கட்டுரையை படித்து தெளிவு பெறட்டும். அன்பற்ற ராஜா தனது வரலாற்று கடமையை செய்து கொண்டிருக்கட்டும். 1999’இல் வெளியான பிரேம்‍‍:ரமேஷின் ‘இளையராஜா: இசைமொழியும் தத்துவமும் என்ற புத்தகத்துக்கு செவ்வி அளித்த ராஜா இதே போன்றதொரு கேள்வியாய் புரட்சிகர மற்றும் மக்க்ளுக்கான் இசை படைப்பத்தை பற்றி கேட்க்கபட்ட பொழுது, மிக தெளிவாக மக்களை உறக்கத்தில் இருந்து எழுப்பும் அவ்வகை இசை சமூகத்துக்கு மிகவும் அவசியம் என்றும், ஆணால் அந்த இசை அனிச்சையாகவோ, இச்சையாகவோ செய்யாத பட்சட்த்தில் சும்மா இருப்பதே மேல் என்கிறார்.

ஆர்த்தம் புரியாத கபோதிகளுக்கு எனது மொழிபெயர்ப்பு “புரட்ச்சிகர இசை என்பது ஆத்மார்த்தமான அர்பணிப்பு உனர்வோடு செய்ய வேண்டும், சும்மா நானும் புர்ச்சி பன்றேன் சமூகதிற்க்கு சேவை செய்கிறேன் என்னும் இந்த முதலாளித்துவ சமூக சட்ட திட்டகளுக்கு உட்பட்டே ‘பிரே ஃபார் மீ பிரதர்’ என்று சோனி கம்பெனியின் வழிக்காட்டுதலில் புரட்சி செய்யாதே” (த‌விர்க்க‌ முடியாம‌ல் அவ‌ரை ப‌ற்றி இழுத்து விட்டேன், ம‌ன்னிக்க‌வும்).

இப்பொழுது ஷாஜி எழுதி இருக்கும் இந்த கட்டுரையே நாளை சாரு போன்றோருக்கு ஓ.என்.வி.யை பழசிராஜா பாடல்களின் தோல்விக்கு காரணம் என்று கூறினார் ராஜா என எழுதுவதற்க்கு ஆதாரமாகி விடும். தனக்கு நன்றாக தெரியாத ஒரு விஷயத்தை, ஒரு பொது மேடையில் ராஜா எத‌ற்க்கு கூறினார் என‌ விய‌க்கும் ஷாஜி போன்றோருக்கு இல‌வ‌ச‌மாய் sivajitv.com ம‌ற்றும் youtube’இல் கிடைக்கும் ராஜாவின் பேச்சை கேட்க‌ நேர‌ம்தான் இருக்காது.
வாசகர்களுக்கு இங்கு இருக்கு லிங்கு:
Part I

Part II

பட‌ங்க‌ளின் பாட‌ல்க‌ளின் தோல்விக்கு கார‌ணம் ஓ.என்.வி என‌ எங்காவ‌து அவ‌ர் சொல்லி இருப்ப‌தை இந்த‌ விடியோக்க‌ளில் க‌ண்டுபிடித்து எவ‌ரேனும் சொல்லி விட்டால், ராஜா ரசிக‌ர்க‌ள் நாங்க‌ள் கூட்டமாக‌ த‌ற்கொலை செய்து கொள்கிறோம். சாருவை போல் இது வெத்து ஜ‌ம்ப‌ம் இல்லை ‘பா’ ப‌ட‌ பாட‌ல்க‌ள் வ‌ட‌ இந்தியாவில் ந‌ல்ல‌ ஹிட் ஆகி விட்ட‌ பின்பும் தொட‌ர்ந்து வெட்கமில்லாமல் எழுதி கொண்டிருக்க‌. அவ‌ருக்கு வெட்கம் எல்லாம் இல்லை என்ப‌து தான் ந‌ம‌க்கு தெரியுமே என‌ கேட்காதீர்கள். பாவ‌ம் அவ‌ர் த‌னது பெட்ரூமில் ‘தென்ற‌ல் வந்து தீன்டும் போது’ பாட‌ முடியாம‌ல் க‌ஷ்ட‌ப‌டுகிறார். ப‌திலாக‌ எமினெமின் ‘BLEED YOU BITCH BLEED’ என பாடுவார், அதனால்தான் அவருக்கு வெடகமில்லாமல் போய் விட்டது. குறைந்த‌ப‌ட்ச‌ நேர்மையையாவ‌து நாம் அவ‌ரிட‌ம் எதிர்பார்க்க‌ முடியுமா? அவ‌தார‌த்தின் அந்த பாடல் ஒரு பார்வைய‌ற்ற‌ பென்ணுக்கு வன்ணங்க‌ளை ப‌ற்றி விள‌க்கும் ஒரு முய‌ற்சி, காதல் பாடல் அல்ல, என்பதை அவ‌ர் நேர்மையாய் அல‌சி பார்க்க‌ தயாரா?

யுவ‌னின் ப‌ருத்திவீர‌ன் பாட‌ல்க‌ளை சிலாகித்து ம‌ன்னின் இசை இது, இப்ப‌டி ராஜாவிட‌ம் எதிர்பார்க்க‌ முடியாது என‌ எழுதிய‌ அவ‌ர் யுவ‌னின் ‘ஊரோர‌ம் புளிய‌ ம‌ர‌ம்’ என்ற‌ பாட‌ல் ராஜாவின் புதிய‌ வார்ப்புக‌ள் ப‌ட‌த்தில் வ‌ந்த‌ ‘திருவிழா கூத்து’ எனும் பாட‌லின் அப்பட்ட‌மான‌ பிர‌தி என்பதை ப‌ரிசிலிக்க‌ த‌யாரா? ‘திருவிழா கூத்து’ பாட‌லின் க‌டைசி வ‌ரி எந்த‌ ந‌க‌ர‌த்து/நாகரிக‌ ம‌னித‌னினும் கலாச்சார‌ பொய்மைகளை த‌க‌ர்த்து விடும் ஆற்ற‌ல் கொண்ட‌து என்ப‌தை அவ‌ர் ம‌றுப்பாரா? தெரிந்தே அதை த‌ன‌து இசையில் ப‌டைக்கும் ராஜா, இவர் போன்றோரின் அற்ப புத்திசாலித்த‌னங்க‌ளுக்கும், wikipedia எழுத்துக்க‌ளுக்கும் பிடிப‌ட‌மாட்டார். மெய்யான பின் ந‌வீன‌த்துவ‌ இசை ப‌டைத்து இந்த ச‌மூக‌த்தை முடுக்கி விட்டு கொண்டே இருக்கிறார். அவ‌ர‌து இசை க‌லடைஸ்கோப் போல் ப‌ல்வேறு கோல‌ங்க‌ளை உள்ள‌ட‌க்கிய‌து, இது புரியாத‌ ‘க‌ற்பூர‌’ வாச‌ம் அறியாததுக‌ள்…த‌ங்க‌ள் நிலையில் இருந்து ப‌ரினாம‌ வ‌ள‌ர்ச்சி பெற‌ எத்த‌னிக்காத‌ வ‌ரை ஒன்றும் செய்ய‌ முடியாது.

பாலாவின் ‘நான் கடவுள்’

தினம் ஒரு முறை என்கிற கணக்கில் முன்று முறை பார்த்தாகி விட்டது! ஓவ்வொரு முறையும் பிரமிப்பு கூட தான் செய்கிறதே தவிர இன்னும் குறையவில்லை. விமர்சணங்களுக்கு அப்பாற்பட்டது இந்த ‘திரைப்படம்’ நம் கண் முன்னே விரித்திருக்கும் ஒதுக்கபட்டவர்களின் ‘வாழ்வு’. முதல் முறை பார்த்த பொழுது ஏதோ குறை இருபது போல் தோன்றிய்து, பின் மெல்ல மனதில் அசை போட்டு பார்த்ததில் இந்த ஊடகங்கள் நம் மனதில் ‘பிரிகன்ஸ்ட்ரக்ட்’ செய்து வைத்த படத்தை எதிர் பார்த்து சென்றது நம் தவறு என்பது புரிந்தது. அப்படி’ருத்ரனின்’ படத்தை எதிர்பார்த்து வந்தவர்களை ‘டிகன்ஸ்ட்ரக்ட்’ செய்து வெளி தள்ளுகிரார் ‘பாலா’.

சமூகத்தின் விளிம்புகளில் வாழ்வின் ஒவ்வொரு கணமும் நரகமாய் இருக்க, அந்த வாழ்வின் வேதனையை, அந்த வாழ்வின் குரூரத்தை, அந்த வாழ்வின் அவலத்தை, அதன் ஊடுபாவாய் இழையோடும் மய்ய மக்களின் மீதான எள்ளலை, ஆங்காரமாய் நம் மீது கட்டவீழ்த்து விடுகிறார். ஒரு வேட்டை நாயின் கோபத்தோடு திரையில் உலவும் மனிதர்கள் நம் மனசாட்சியை கடித்து குதறுகிறார்கள். இதில் ருத்ரனும் நம்மை போல் ஒரு பார்வையாளன். சமுக கட்டுகளில் இருந்த தன்னை விடுவித்து கொண்டவன். அவன் தான்
‘சத்யப்ரபாவ திவ்யப்ரகாஷ மந்த்ர ஸ்வரூப மாத்ரம்
நிஷ்ப்ரபஞ்சாதி நிஷகலந்கோஹம் நிஜபூர்ன போதஹம்நம்
நத்யகாத்மஹம் நித்யப்ரமோஹம் ஸ்வப்னகஸோகம்ஹம்நம்
சட்சித்ப்ரமானம்
மூலப்ரமேயம்
அயம் ப்ரம்மாஸ்மி
அஹம் ப்ரம்மாஸ்மி’
என்று உனர்ந்தவன். கருனை வடிவானவன். அவன் கருனை பிறவி சுழல் அறுக்கும் வல்லது. அவன் அமசவல்லியின் அவலத்தை கண்டு ஒரு ‘ஹிரோ’ போல் அதற்க்கு தீர்வு அளிக்காமல் ஒரு ‘கடவுள்’ போல் ‘ நிஷ்சலனாய், துஷ்ட்ட நிக்ரகஹனாய்’ சப்த லோக சௌரக்ஷனாய்’ தீர்வு அளிக்கிறான். நமக்கு அந்த தீர்வில் முரன்பாடுகள் இருக்கலாம் ஆனால் குறைந்த பச்சம் நாம் ‘ஹீரோ’வாக நம் வாழ்கையை அமைத்து கொண்டிருந்தால் இந்த ‘கடவுளருக்கு’ தேவை இருந்திருக்காது. மக்களுக்குள் இருக்கும் ‘ஹீரோ’க்களை இந்த படம் கொஞ்சமாவது உசுப்பி விடுமானால் படம் தனது நோக்கில் வெற்றி அடைந்ததாக சந்தோஷ பட வேன்டும்.

ஒரு திரைபடம் என்ற வகையில் ‘பாலா’ தனது முந்தைய படங்களை மீறி செல்கிறார் ‘ நான் கடவுளி’ல். ஒரு கலைஞனாய் மற்றெவரும் தொட முடியாத உச்சங்களில் தமிழ் சினிமாவை கொண்டு வைக்கிறார். கடந்த 75 ஆன்டு வரலாறும் இது போல் ஒரு கலைஞனை கண்டெடுக்க தான் தவம் இருந்து போலும். காட்டாற்று வெள்ளம் போல் தளை தகர்த்து முன்னெறி கொன்டிருக்கும் அவரிடம் மற்ற எல்லா இயக்குனர்களும் பாடம் படிக்க வேண்டும். ராஜா’வும், வில்சனும், ஜெய்மோகனும், நடிகர்களும், மற்றெல்லா கலைஞர்களும் இந்த ஒற்றை மனிதனின் மனதில் இருக்கும் ஒரு திரைபடத்தை கண்டடையும் நோக்கில் அவன் பின்னே கண்னனின் குழலுக்கு மயங்கிய மந்தையாய் தொடர்கிறார்கள். இப்படி எல்லோரையும் தனது திரைபடம் என்ற இலக்கை நோக்கி திருப்பிருக்கிறார் என்றால் ‘பாலா’வின் அளுமை நம்மால் நினைத்து கூட பார்க்க முடியாத ஒன்றாய் இருக்கிறது.

ராஜாவும், வில்சனும் இதில் அவருக்கு மிக பெரிய பலம். வில்சனுக்கு கூட ‘பாலா’ தனது ‘ஸ்க்ரிப்ட்’ மூலமாக பல காட்சிகளை விளக்கி இருப்பார் ஆனால் என்ன மாதிரி இசை வேண்டும் என்பதை எப்படி விளக்கி இருப்பார்? அப்படி சுலபமாய் விளக்கி விடவும் முடியாது, ஏனெனில் இசை சூக்குமமானது. அவர் தனக்கு தேவைபட்ட உணர்வோட்டங்களை கூறி விளக்க, அதை ராஜா இசை மொழியாய் வடிதிருக்கும் அழகு இருக்கிறதே…சொல்லில் அடங்காது. குறிப்பாய் இடைவேளை முன் ருத்ரன் மந்த்ர உச்சாடனங்களோடு தன்னை ‘அஹம் பிரம்மாஸ்மி’ என அறிமுக படுத்திகொள்ளும் அந்த வேளையில் எதோ நாமே கடவுளாக மாறி விட்ட ஒர் உணர்வு தரும் இசை கோர்வை…சில்லிட வைக்கிறது. இன்னும் பல காட்சிகளில் இது போல் தன் இசை அளுமையை வெளிப்படுத்தினாலும் எங்கும் திரைப்படத்தை மீற முயலவில்லை. விருதுகள் இனி இவருக்கு வழங்குவதில் அர்த்தம் இல்லை. இசைக்கான விருதுகளை இனி இவர் பெயரில் வழங்குவது தான் ராஜா அள்ளி வழங்கியிருக்கும் இசை நெசவுகளுக்கு அர்த்தம் அளிக்கும்.

ருத்ரனாகவும், அம்சவல்லியாகவும் வாழ்ந்து காட்டியிருக்கும் அவர்களுக்கு நம் வணக்கங்கள். அம்சவ்ல்லியை விடுங்கள் அவருக்கு ‘காசி’ போன்ற படங்களில் முன்னுதாரனம் இருக்கிறது. ‘ருத்ரன்’தான் நம்மை மலைக்க வைக்கிறார், என்ன நடை? என்ன உடல் மொழி? என்ன பார்வை? அவர் வரும் ஒவ்வொரு ‘:ப்ரேமும்’ அவரே ஆக்ரமிக்கிறார். தன்னை கடவுளாக உணர்ந்த ஒரு மனிதன் எப்படி இருப்பான் என்பதை நம் கண்முன்னே காட்சி படுத்துகிறார். தன் தாய் தந்தையுடன் அவர் உறவாடும்…அல்ல உரையாடும் காட்சிகளில் அவர் காட்டும் கம்பீரம் நிஜ சித்தனாய் மாறி விட்டாலொழிய வந்து இருக்காது. நன்றி ‘பாலா’வுக்கு தமிழ் சினிமா கொண்டாட போகும் இன்னொரு நடிகனை உருவாக்கி தந்ததற்க்கு.

படம் பார்த்த பின் ஒரு நன்பர் கேட்டார் நல்லா இருக்கா நல்லா இல்லையா என்று…படத்தில் ஒரு காட்சியில் ‘ருத்ரன்’ கோவில் தீபத்தில் தன் கஞ்சா குழலை பற்ற வைப்பார், அப்பொழுது ஒரு சக சாமியார் கேட்பார் ‘சாமி நெருப்ப அசுத்த படுத்திட்டீங்களே’ என்று. ருத்ரன் திருப்பி கேட்பான் ‘ நெருப்புக்கு என்னடா சுத்தம் அசுத்தம்’ என்று. பாலாவின் ‘நான் கடவுள்’ படம் நெருப்பு போல்!

Scribbles on Akka (அக்காவை பற்றிய கிறுக்கல்கள்)

மிக புதிய வரவு கிடையாது. 2000’ம் ஆண்டே வெளிவந்த இவ்விவரனப்படம் மிக சமிபத்தில் என் கவணத்துக்கு வந்தது மன்றமய்யதின் ஒரு நன்பர் மூலமாக. 12’ம் நூற்றாண்டை சேர்ந்த ஒரு பெண் துறவி-கவி ‘அக்கமகாதேவி’யின் வசனங்களுக்கு (Va-Cha-Nam என்றே உச்சரிக்கவும். தமிழர்கள் தான் ‘Cha’வை தொலைத்து விட்டார்கள் கன்னடர்கள் தக்க வைத்து கொண்டிருப்பதில் மகிழ்ச்சி கொள்வோம்) இசை அமைத்து இருகிறார் என்று. இளையராஜா’வின் ஒர் படைப்பு நம் கவனதுக்கு வராமல் போய்விட்டதே என்ற ஆதங்கமும் அதை கேட்டு விட வேண்டும் என்ற ஆர்வமும் உந்தி தள்ள நீண்ட நெடிய என் தேடுதல் கொண்டு சேர்த்த இடம் ‘தில்லி’. தேடலின் மற்றும் குறுவட்டு என் கைகளில் வந்த சேர்ந்த விவரங்களை தவிர்த்து நாம் ‘அக்கா’ விடமும் ‘இளையராஜா’விடமும் தஞ்சம் அடைவோம்.

‘அக்கா’வின் வசனங்களும், ‘ராஜா’வின் இசையும் ‘மதுஸ்ரீதத்தா’வின் இயக்கமும் என இம்மூன்று படைப்பாளிகளின் ஆக சிறந்த கலை வெளிப்பாடாய் அமைந்துள்ளது இவ்விவரனப்படம். இயக்குனரும் இசைஅமைப்பாளரும் ஒருங்கே தங்கள் நோக்கங்களை தெளிவுபடுத்தி கொண்டால் மட்டுமே இது போன்ற படைப்பு சாத்தியமாகி இருக்க கூடும். மதுஸ்ரீ ராஜாவுக்கு வைத்த சவால் இதுதான் 12’ம் நூற்றாண்டின் எந்த சந்தத்திலும் அடங்காத இவ்வசனங்களை தற்க்கால தலைமுறை புரிந்துகொள்ள ஏதுவாய் ‘POP’ இசை வடிவம் கொடுக்க வேண்டும். விடுவாரா ‘ராஜா’ தன் இசை ராஜாங்கத்தில் அமர வைத்து தலைவாழை விருந்தே வைத்து விட்டார். மதுஸ்ரீ அதற்க்கு முத்தாய்ப்பாய் காட்சிகள் அமைத்து இனிப்பும் வழங்கி விருந்தை முடித்து வைக்கிறார்.

முன்னதாக இதற்க்கு வித்தாக அமைந்த ‘அக்கா’வின் சிறு வரலாற்று குறிப்பு: ‘மீரா’வை போன்றும், ‘ஆண்டாளை’ போன்றும் கடவுள் மேல் காதல் கொண்டு அவனையே துதித்து வாழ்ந்த பெண் துறவி போன்றவள் தான் ‘அக்கா’வும். ஆனால் முதலிருவரும் முறையே கண்னன் மற்றும் பெருமாள் மீது காதல் கொண்டு தங்கள் ஆசைகளை, காதலை, காமத்தை…பாடலாய் வெளிபடுத்துகிறார்கள். ‘அக்கா’ சற்றே மாறுபடுகிறார் அவள் ‘ஈசன்’ மீது காதல் கொள்கிறாள், எனவே அவள் வார்த்தைகளும் சற்று ‘கனமாக’ வந்து விழுகின்றன. சிவன் மீது காதல் கொண்ட பின் ‘ரௌத்திரம்’ தவிர்க்க முடியாது தானே.
அவள் வாழ்ந்த சமூக பின்புலமும் அவளை கோபம்மூட்டுகிற்து. அவள் மீது மோகம் கொண்ட ஒர் மன்னன் அவளை அழைத்து காம வார்த்தைகள் பேசி கவர நினைக்கிறான். அவள் அசையாத பொழுது, அடையும் நோக்கத்தில் துனிந்து புடவையை இழுத்து அவித்து மன்றாடுகிறான். நிர்வானமான அக்கா கர்ஜிக்கிறார் ‘இந்த உடல் தானே நீ விரும்புவது, இதை சிவனுக்கு அர்ப்பனித்து விட்டேன், என்ன செய்ய முடியும் உன்னால்?’ என கேள்வி எழுப்பி நிர்வான கோலத்திலேயே கடந்து செல்கிறாள். அதன் பின் அதே கோலத்தோடு ‘ஈசன்’ புகழ் பாடி சித்தர்கள் போல் அலைந்து திரிகிறாள். துகிலுரிய படும் பொழுது அவள் மேனி முழுதும் மயிர் முளைத்து ஈசன் தன் கருனையால் அவளை காத்தான் என ஒரு தொன்மம் உண்டு. ஆனால் சில வசனங்களில், அவள் செவிட்டில் அறைவது போல் தன் நிர்வான நிலையை பற்றி பேசுவதில் இருந்து அது வெறும் தொன்மம் மட்டுமே என்ற முடிவுக்கு நாம் வர முடியும்.

இக்குறும்படம் அக்கமகாதேவியின் ஆலயத்தை சுற்றியும், அதன் வரலாறு பற்றியும், அவரின் பக்தர்கள், இலக்கியவாதிகள், படைப்பாளிகள் என பலரது கருத்தை பதிவு செய்கிறது. அவர்களின் வாழ்வில் ‘அக்கா’வின் பங்கு என்ன எனவும் தற்க்கால பென்னியவாதிகள் அவளின் துனிவை எப்படி முன்னெடுத்து செல்ல வேண்டும் எனவும் பல கேள்விகள் எழுப்பி பதில் தேட சொல்கிறது. இடை இடையே பாடலாய் மறுஅவதாரம் தரித்திருக்கும் அவள் வசனங்களும் நாம் வாழும் அர்த்தமற்ற வாழ்வை அசைத்து பார்கிறது.

ஆறு வசனங்கள் ஆறு விதமான உனர்வுகளை உள்ளடக்கி வெவ்வேறு பானியில் இசைக்க பட்டுள்ளது. நான் மொழி பெயர்ப்பில் தேர்ந்தவன் அல்ல ஆயினும் ‘கன்னடம்’ எனக்கு சொல்ப்ப சொல்ப்ப கொத்தான மொழியாகியமையாலும், ஆங்கில துனை எழுத்துக்கள் விவரன படத்தில் இடம் பெற்றதாலும் முயர்ச்சித்து பார்த்தேன். வசனங்களாய் இருந்திருந்தால் பிரச்சனை இருந்திருக்காது. ராஜா அதற்க்கு இசை வடிவம் வேறு கொடுத்து விட்டார். அந்த சந்தததிலும் அதற்க்கான பன் மீதும் தமிழை அமர வைப்பதற்க்குள் சற்று ஓய்ந்துத்தான் போனேன். சில இடங்களில் கன்னட வார்தைகளை அப்படியே உபயோகித்துள்ளேன் ஆதி தமிழ் வார்ததைகள் என்பதால்! இது இரண்டாம் வரைவு மீண்டும் வரையும் பொழுது மெறுகேறலாம் அது வரை….

kaisiri-agandava
வசனம் – கைசிறி அகண்டவா…
பாடகர்கள் – மும்பை ஜெயஸ்ரீ, நெப்பொலியன் (அருன்மொழி)
காட்சியமைப்பு: பெண்களின் அன்றாட வாழ்வை விளக்கி செல்கிறது. இரயில் நிலையத்தில் காலை துவங்கி அலுவலகம் செல்லும் ஒரு பெண் மாலை வரை சந்திக்கும் அத்தனை விஷயங்களும் காட்சிப்படுத்த்பட்டுள்ளது. பல்வேறு உழைக்கும் பெண்களையும் காட்சி படுத்துகிறது. நுற்றாண்டுகளை தாண்டி அக்காவின் வசனங்களுக்கான தேவை முடிந்து விடவில்லை பெண்களை வெறும் காம இட்சைக்கான ஒரு பொருளாய் பார்க்கும் ஆன்களுக்கு அதிர்ச்சி தரும் இப்பாடல் மற்றும் காட்சிகள்.
நடிப்பு: சீமா பிஸ்வாஸ்

பாடல்:
கைகளின் பொருளதையே களவு செய்வாய்
உடலின் பெருமைதனை களவு செய்வாயொ
பெண் உடல் போர்த்த உடையை
தரித்த நகையையெல்லாம் மொத்தம் களவு செய்வாய்
அவ்வுருவம் போர்த்த இந்நிர்வான நிலையை
மொத்தம் களவு செய்வாயோ
நல்லமல்லிநாயக தேவனே
ஒளி கொண்டு போர்த்திய மேனி வெட்கமின்றி இங்கு உளதே
பெண்னை தொடுவீரோ பெண்னை தொடுவீரோ ஒஹோ முட்டாள்களே…


வசனம் – இந்திர நீலதா…
பாடகர்கள் – மும்பை ஜெயஸ்ரீ
காட்சியமைப்பு: கோவிலில் துவங்கி, காதல் கொண்ட ஒரு பெண்னின் பல முகபாவங்களையும், உனர்வுகளையும் செதுக்கி செல்கிறது அவிஜித் முகுலின் ‘கமெரா’ . சமூக விதிகளை தகர்த்த விட்ட பின் பெண்களின் காதல் உடைந்த அனை போன்றது. அந்த காட்டாற்றின் முன் எவர் தான் நிற்க்க முடியும்? ராஜா அமைத்திருக்கும் இசை சிவன் மீதுள்ள் காதல் என்பதால் உடுக்கை கொண்டு தாள கதிகேற்ப்ப வெறி கொண்டு காதல் செய்ய சொல்கிறது.
நடிப்பு: சீமா பிஸ்வாஸ்

பாடல்:
அழகு நீலமலை மீது ஏறி கொண்டு
சந்திரக்கற்க்கள் கொண்ட செருப்பை அனிந்து கொண்டு
கொம்பை ஊதி நிற்க்கும் அரனே
என் கூம்பான மார்மேலே
உனை என்றப்பிகொள்வேன்ய்யா
அங்க வெட்க்கதோடு மனப்பெருமை விலக்கி
உனை என்று நானும் சேர்வனோ
நல்லமல்லி நாயகா…நல்லமல்லி நாயகா….

03-Onthalla Iradalla
வசனம் – ஒந்தல்ல இரடல்ல…
பாடகர்கள் – மும்பை ஜெயஸ்ரீ, நெப்பொலியன் (அருன்மொழி)
காட்சியமைப்பு: கலை வடிவத்தின் உச்சமாய் இப்பாடலும் காட்சியமைப்பும் எனக்கு படுகிறது. தேவாலயத்தில் கன்னியாஸ்த்ரியாய் சபதம் ஏற்க்கும் ஒரு பெண்னைசுற்றி சுழலுகிறது காட்சி. அருட்தந்தை பைபிளின் வாசகங்களை படித்து, ஏசுவே சத்தியமும் ஜீவனும் என கூறி, அவருக்காக என் வாழ்வும், உடலும், ஜீவனும் என சத்திய வாக்கு கோருகிறார் அப்பெண்னிடம். அவள் அதை ஏற்று கொள்ள துவங்குகிறது ராஜாவின் விளையாட்டு….ஈசனும் ஏசுவும் வேறல்ல! ஈசனை துதித்த ஒரு பாடலை ஏசுவை துதிப்பதுபோல் தேவாலய இசை கோர்வைக்குள் கொண்டு சேர்க்கிறார். ‘கிதாரும்-குழலும், பியனொவும்-மிருதங்கமும், மனியோசையும் என தன் பிறவிகளை தீர்த்து தொலைக்கிறார் ராஜா. முடிவாய் நம் வாழ்வை நீட்டித்து செல்கிறார்…இது இக்கோர்வையின் ஆக சிறந்த பாடல் என்பதில் ஐய்யம் இல்லை எனக்கு. ‘இந்து நீ கருனீசு சென்னமல்லிகார்ஜுனா’ என்ற வரிகள் என்னை போன்ற நாத்திகர்களுக்கே கண்னிர் வரவழைகிறது என்றால் ராஜாவின் இசை ஆத்திகர்களை என்ன செய்யும்?
நடிப்பு: சீமா பிஸ்வாஸ்

பாடல்:
ஒன்றல்ல இரண்டல்ல
மூன்றல்ல நான்கல்ல
என்பத்தி நாலு லட்ச யோனியிருந்து
வந்தேன் வந்தேன்..
பாராத புவிகளில் உழன்று உழன்று சுகம் சுகமன்றி….
எத்தனை ஜென்மங்களோ நான் ஏதாய் வாழ்ந்தேனோ
இன்று நீ கருனை செய் நல்லமல்லிநாயகா….

04-kananathaliya
வசனம் – காமனத்தலய கொரிது
பாடகர்கள் – மும்பை ஜெயஸ்ரீ
காட்சியமைப்பு: விசேஷமாக ஒன்றுமில்லை மிக சாதாரன காட்சிகளும் பாடலும். இப்பாடலை நாயகி மிகை அலங்காரத்துடன் ஒரு புத்தகத்தில் இருந்து படிப்பதை போல் அமைத்து உள்ளார்கள். ராஜாவின் கிதார் மற்றும் இசை கோர்வை ரசிக்க வைக்கும் என்பதில் வியப்பில்லை.
நடிப்பு: சீமா பிஸ்வாஸ்

பாடல்:
காமனின் தலையை கொரிது
காலனின் கண்னை கழிது
சோமசூரிய இருவரை இடித்து
மாவாக்கி தின்றவன் நீயே
வாணவன்விட வல்லவன் யாரு வேறே
நீ மதுகொண்ட மலரானாய்
நான் மதுவுண்ட வண்டானேன்
யமனும் நீயடா காற்றில் எறி செல்வாய்
ஸ்ரீகிரி நல்லமல்லி நாயகா

05-Enagaekkaiyya
வசனம் – எனகேக்கய்யா
பாடகர்கள் – மும்பை ஜெயஸ்ரீ, குழுவினர்
காட்சியமைப்பு: காற்றின் வெளிகளில் அலைந்து திரியும் ‘அக்கா’வின் உடல்மொழி வசனமொழி மொத்தமும் அடக்கிய ஓர் பாடல். தனியான ஒடைகளினூடே, காடுகளின் ஊடே அலையும் அக்காவை தொடர்கிறது கமெரா. அனைத்து இச்சைகளும் துறந்து, ஆடை கலைந்து கைகளில் தண்டம் தரித்து நடந்து செல்லும் அக்காவை நோக்கி நின்று தவிக்கிறது நம் மனம். இந்த சித்த நிலை அடைய தூண்டுகிறது காட்சிகள். ராஜா இசையில் பின்னனி தாளமாய் அமைத்திருக்கும் சித்த மொழி தமிழருக்கே பிடிப்படும். உலகின் அத்தனை இசை வடிவங்களையும் கோர்க்கும் அவன் சூட்சுமம் புரியாதோர்க்கு இது வெறும் பாடலாய் மட்டுமே தெரியும். அதை உலகுக்கும் உரத்து சொல்ல தவிக்கும் ராஜாவின் மனம் நாம் மட்டுமே அறிவோம். சரியான பாடல் சரியான இசை. இதை மீறி எந்த கொம்பனும் இந்த வசனதுக்கு இசை வடிவம் கொடுக்க முடியாது. பாடல் துவங்கும் முன் வரும் இசை ‘சந்தனு மொய்த்ரா’ அமைத்தது. அவர் ராஜாவின் ரசிகர் என்று அறிவோம் ஆனால் அவரால் ராஜாவின் அலைவரிசைக்கு ஈடு கொடுக்க முடியாமல் தவிக்கிறார். வெறும் ‘filling’ மட்டுமே செய்கிறார் காட்சிகளுக்கு.
நடிப்பு: சாபித்ரி ஹெய்ஸ்னாம்

பாடல்:
எனக்கேன்ய்யா எனக்கேன்ய்யா
சாகும் பிரபஞ்சத்தின் பொம்மையோ
மாயையின் மலபாண்டம்…
மலபாண்டம் எனக்கேன்ய்யா
ஆசைகளின் உயர் நிலையில்
நீர் பொங்க உடைந்திடுமே
ஒழுகிடும் இவ்வில்லம் எனக்கேன்ய்யா
விரலின் கசக்குதலில் அழுகும் பழமிதுவே
எனக்கேன்ய்யா எனக்கேன்ய்யா….


வசனம் – வெட்டது மேலே மனைய மாடி
பாடகர்கள் – மும்பை ஜெயஸ்ரீ
காட்சியமைப்பு: சிறு பெண் குழந்தைகள் வசனங்கள் உதிர்க்க கடலோரத்தில் துவங்கும் காட்சி, மறைந்து இவ்விவரனபடத்தில் பங்கு கொண்டோரின் பெயர் தாங்கி தலைப்பு நோக்கி நகர்கிறது. இருண்ட திரையில் மிதக்கும் பெயர்களினூடே அக்காவின் வசனங்களும் ராஜாவின் இசையும் ‘அச்சம் தவிர்’ என கூறி செல்கிறது. நிறைவான மனதோடு நாமும் வாழ்வு நொக்கி புது புரிதலோடு திரும்புகிறோம்…

பாடல்:
சாவில்லாதாய்
அழுகல் இல்லாதாய்
இடம் இல்லாதாய்
கனவில்லாதாய்
வெளியில்லாதாய்
உருவம் இல்லாதாய்
பிறவி இல்லாதாய்
பயம் இல்லாதாய்
அம்மா அதே என் காதலம்மா

மலைகளின் மேலே மனையை அமைத்து
மிருகத்தை அஞ்சுவதேன்னைய்யா
சமுத்தரத்தின் கரைகளில் மனையை அமைத்து
அலைகளை கண்டு அஞ்சுவதேன்னைய்யா
சந்தை நடுவினில் மனையை அமைத்து
சப்தங்கள் கேட்டு அஞ்சுவதேன்னைய்யா
இந்த உலகில் பிறந்த பிறகு….
பல நிலைகளும் வந்திடும்
மனதிலே கோபம் வந்து ஆள்வதேன்
அமைதி கொள்ளவே வேண்டும்
நல்லமல்லி நாயகா….

இந்த தொகுப்பை கேட்ட பின்பு ‘திருவாசகத்திற்க்கு’ இசை அமைக்க எங்கிருந்து உந்துதல் வந்தது என புரிந்து கொள்ள முடிகிறது. சரியாய் 6 பாடல்கள் இரண்டிலும். சற்றெரகுறைய அதே கருத்தை முன் வைக்கும் பாடல்கள். முக்கியமாய் அவை தொகுப்பில் இடம் பெறும் வரிசை. கடைசி பாடல் ‘அச்சம்’ பற்றி பேசுகிறது. அதற்க்கு முந்திய பாடலல் ‘பற்றற’ வாழ்வை பேசுகிறது. இப்படியாக இரண்டு தொகுப்பிலும் ஒற்றுமைகள் பலவுண்டு. ஆயினும் ராஜா இரண்டிர்க்கும் வெவ்வெறு இசை வடிவம் கொடுத்து நம்மை ஆட்கொள்கிறார்.

DVD/VCD கிடைக்கும் இடம்:
Magic Lantern Foundation
J 1881 Basement, Chittaranjan Park, New Delhi 110019
Ph: +91 11 41605239, 26273244
Email: underconstruction@magiclanternfoundation.org / magiclantern.foundation@gmail.com / magiclf@vsnl.com
Web: http://www.magiclanternfoundation.org